| ΤΟΥΓΚΟΥΣΚΑ
Έκρηξη
μυστήριο
στην περιοχή
της
Τουνκουσκα
της Σιβηρίας
το 1908 που απασχολεί ακόμη
και τώρα τους ερευνητές
για το τι προκάλεσε τόσο
μεγάλη καταστροφή χωρίς να αφήσει ίχνη
από τη πιθανολογούμενη πτώση μετεωρίτη. 30 Ιουνίου 7 το πρωί 1908, μία τεραστία στήλη φωτιάς κάλυψε την περιοχή Τουγκουσκα Σιβηρίας,η θερμότητα που δημιουργήθηκε έκαψε τα πουκαμισά ανθρώπων σε απόσταση 40 και πλέον χιλιόμετρων, οι πρώτες περιγραφές είχαν φτάσει από τους μηχανικούς του υπέρ Σιβηρικού σιδηροδρόμου . Κάτι φλογερό και πιο φωτεινό από τον ήλιο είχε φανεί να έρχεται από τον νότιο ορίζοντα, με κατεύθυνση τον βορά .Στο σημείο της έκρηξης υψώθηκε μανιτάρι ύψους 80 χιλιόμετρων που έγινε ορατό σε απόσταση 500 χιλιόμετρων, ο ήχος της έκρηξης έκανε τον γύρο της Γης 2 φορές , μετρημένο με τους βαρόγραφους του Λονδίνου ,αλλά αντίθετα το σεισμικό κιμά ήταν ασήμαντο. Σχηματική παράσταση της τροχιάς του αντικειμένου Φωτεινά σύννεφα πράσινου και κίτρινου χρώματος έφτασαν σε όλη την Ευρώπη .Οι νύχτες γίνανε τόσο φωτεινές που στο Λονδίνο διάβαζαν εφημερίδα την νύχτα . Τι ακριβός είχε γίνει ?, μέχρι το 1921 δεν έγινε προσπάθεια προσεγγίσεις της περιοχής, όμως τον χειμώνα του 1927 ο Λεονιτ Κουλικ του Ρωσικού μετεωρολογικού ινστιτούτου ,αντίκρισε την απίστευτη καταστροφή στην περιοχή "πήγες Ποντκαμενναγια Τουνκουσκα". Μία περιοχή τεράστιας έκτασης ήταν κατεστραμμένη, γιγάντια δέντρα ξεριζωμένα και πεταμένα στο έδαφος ,όλα στην σειρά όλα στραμμένα βορειοδυτικά έως εκεί που έφτανε το μάτι , αλλά λόγο του βαρύ χειμώνα ο Κουλικ δεν προχώρησε στο κέντρο της καταστροφής . |
||||||||
 Σημερινή
φωτογραφία
από την
περιοχή της
Τουγκουσκα .Στην αποστολή του 1928 ο Κουλικ μπόρεσε και έφτασε μέχρι το κέντρο την καταστροφής, ήταν σίγουρος ότι ήταν μετεωρίτης. Σε ένα κύκλο 70 μιλιών τα δέντρα ήταν κατεστραμμένα και καμένα χωρίς φύλλα ,το περίεργο ήταν ότι στο κέντρο της έκρηξης τα δέντρα ήταν όρθια ,σπασμένα από την μέση και πάνω ,γυμνά αλλά όρθια και δεν υπήρχε δήγμα κρατήρα, ούτε θραύσμα του μετεωρίτη . Ο Κουλικ μετέτρεψε το μοντέλο λέγοντας ότι ήταν βροχή μετεωριτών, νέφος η κατή τέτοιο, υπήρχαν όμως μικρές ρηχές λακκούβες στην περιοχή, δυστυχώς ο Κουλικ σκοτώθηκε στη μάχη του Σμολενσκ και δεν μπόρεσε να συνεχίσει την έρευνα του. Το 1946 σε άρθρο του Αλεξάντερ Καζαντζεφ αναφέρεται πρώτη φορά ότι ίσως η έκρηξη να προέρχεται από την πτώση εξωγήινου διαστημοπλοίου που εξερράγη πάνω από το έδαφος,ένας λόγος που το πίστευε αυτό ήταν η παράξενη τροχιά του αντικειμένου ,και η στροφή που έκανε πριν την πτώση . Από τον κώνο που έκανε η έκρηξη υπολόγισαν ότι η έκρηξη ήταν σε ύψος 1200 μέτρων τουλάχιστον από το έδαφος ,βέβαια η θεωρία ήταν πολλή ανορθόδοξη για να γίνει αποδεκτή. Το 1957 και το 1992 έγιναν εκτενή αναλύσεις του εδάφους και του υπεδάφους και έδηξαν μικρά σφαιρίδια που αποτελούνται από 7% νικέλιο 0,08% κοβάλτιο , ίχνη χαλκού και γερμανίου, αλλά αυτό δεν λέει τυπωτέ γιατί είναι τυπικό δήγμα μικρό μετεωριτών που δέχεται καθημερινά η επιφάνια της γης ,όσο για της κοιλότητες ήταν σχηματισμοί τις περιοχής λόγο θερμικών μεταβολών . Μια άλλη θεωρία ήταν ότι επρόκειτο περί κομήτη με περιεκτικότητα σε πάγο και άλλα ελαφρά σωματίδια που με την είσοδο στην ατμόσφαιρα της γης δημιούργησε ένα τούνελ στην ατμόσφαιρα της με συνέπεια να δημιουργηθούν τρομερές πιέσεις εμπρός ,και ένα μεγάλο κενό πίσω από τον κομήτη, με την συνέπεια να εκραγεί δίνοντας τρομακτικό έργο στην περιοχή της έκρηξης . |
||||||||
|
Φωτογραφία
από τομές
κορμών από
την περιοχή
της έκρηξης .Διακρίνουμε
μεγάλη και
ξαφνική
αύξηση στην
ανάπτυξη
των
εσωτερικών
δακτυλίων
των δέντρων.
Μελέτες που
έγιναν σε
πανεπιστήμιο
της Μόσχας
με δέντρα
που είχαν
εκτεθεί σε
διάφορα
ποσά
ακτινοβολίας
σε
ελεγχόμενο
μέρος
έδηξαν το
ίδιο
ξαφνικό
ρυθμό
ανάπτυξης .Η
μεγάλη αυτή
διακύμανση
στους
δακτυλίους
των κορμών
δεν
εξηγείται
από το
πλούσιο
έδαφος που
πιθανό να
προέρχεται
από την
πτώση
κάποιου
αστεροειδή. 
